The Lacions zijn van toen en nu

Op een donkergrijze herfstmiddag met je vrienden naar zaal Janssen Steenberg om hét concert te gaan bijwonen van The Lacions. Dán heb je pas mazzel. Temeer, omdat de kaartjes voor dit regionaal legendarische muziekfestijn in no time over de toonbank gingen.

Je bent één van die driehonderd gasten die een middagje Goud van Oud tegemoet gaan. De vijf muzikanten Ici, Frans, Jos, Viktor en Kees hebben het podium betreden en nemen hun positie in tussen alle apparatuur, instrumenten en die ene staande schemerlamp, die de visuele herinnering aan de jaren 60 moet versterken.

Als The Lacions hun eerste set starten, staat iedereen in een halfronde cirkel om het podium. Hier zijn ze voor gekomen. Voor die geweldige hits, die onsterflijke sound uit de jaren 60 en 70, zo kenmerkend en natuurgetrouw nagespeeld. Daar zijn ze groot mee geworden, de nozems en deerntjes in de zaal. De gesprekken komen op gang. Wat op het podium gebeurt, blijft natuurlijk dé reden om hier deze middag te zijn, maar de reünie-achtige sfeer nodigt uit elkaar weer te spreken, soms zelfs na lange tijd. Het bier vloeit rijkelijk. Het wordt een ouderwetse stapmiddag. En de meesten herkennen of kennen elkaar. ‘Ik herinner me jou nog wel, maar ik ken je naam niet meer’,  lacht een vrouw.

The Lacions

Ze komen allemaal voorbij, de hits van The Beatles, George Harrison, The Doors, Bob Dylan, The Rolling Stones. Het blijft genieten. De wijze waarop de vijf op het podium elke noot, elke klank, elk origineel geluid willen benaderen, verdient respect. Ze halen alles uit de kast. Het publiek geniet. Al bij het derde nummer wordt de dansvloer bevolkt. De eerste danspassen krijgen al snel navolging, vooral van de vrouwelijke aanwezigen. Later op de middag volgen er steeds meer boys, de nozems van vroeger die nu al heel wat jaren vertrouwd zijn geraakt met ‘Abraham’.

The Lacions, ze zijn nooit echt weg geweest. En waren ze even weg, dan kwamen ze altijd weer terug. Ook nu weer, een aantal jaren na de succesvolle Goud van Oud avonden bij De Twee Linden. Met de popgrootheden van toen. Dat zouden de bandleden best nog eens willen. Maar de spoeling wordt met de tijd dunner. Ook zonder die grote namen weten The Lacions hun eigen publiek prima te vermaken. Want laten we eerlijk zijn, zo klein is hun eigen naam ook al lang niet meer.

lacions2018048 lacions2018048 lacions2018048 lacions2018048 lacions2018048 lacions2018048 lacions2018048 lacions2018048 lacions2018048 lacions2018048 lacions2018048 lacions2018048

Gall & Gall
Compact Rent